Home | NL | FR
Evenepoel en Bossuyt verpulveren de tegenstand

27-05-18 Evenepoel en Bossuyt verpulveren de tegenstand

Twee Belgische kampioenschappen voor junioren waren in Lac de l'Eau d'Heure goed voor evenveel demonstraties van kracht en klasse. Shari Bossuyt heerste bij de dames, Remco Evenepoel verpulverde de tegenstand bij de mannen.

Na een ware demonstratie heeft Remco Evenepoel in Lacs de l’Eau d’Heure de Belgische titel bij de junioren veroverd. Op tachtig kilometer van de finish liet hij zijn laatste vluchtgezel Robbe Claeys ter plaatse om aan zijn lange solotocht richting driekleur te beginnen.

Evenepoel was niet een, maar dé favoriet in Henegouwen. Dat had hij vooral te danken aan zijn recente indrukwekkende triomfen op internationaal niveau. Zowel in de Vredeskoers als in de Trophée Centre Morbihan had hij de tegenstand overklast. Ook in het BK liet hij niets aan het toeval over en onder zijn impuls kwam in de eerste van negen ronden een kopgroep van veertien renners tot stand met heel wat interessante namen. Naast Evenepoel tekenden ook Jarne Van Grieken, Milan Fretin, Liam Slock, Ilan Van Wilder, Jarno Bellens, Witse Meeussen, Maxim Dewulf, Joren Thys, Milan Paulus, Robbe Claeys, Aaron Van der Beken, Vito Braet en Nathan Decuypere present.

Lang bleven de veertien niet samen, want Evenepoel, Claeys en Thys zorgden voor een verdere schifting. Thys haakte snel opnieuw af en viel terug tot bij de achtervolgende groep, even later moest ook Claeys zich neerleggen bij het meesterschap van de Vlaams-Brabander. Half koers had Evenepoel al twee minuten voorsprong op zijn vroegere gezellen, het peloton volgde nog meer dan een minuut verderop.

Evenepoel reed in de tweede wedstrijdhelft nog verder weg van de concurrentie, die zich moest focussen op de strijd om zilver en brons. Thys en Braet zetten die strijd in door op ruim dertig kilometer van de finish te versnellen bij de achtervolgers. Dat bleek meteen de goede aanval. Exact 4:38 na Evenepoel greep Braet het zilver, Thys veroverde brons.

“Ik heb van bij de start de kop genomen omdat er heel snel een gevaarlijke bocht kwam en ik vreesde dat daar zou worden gevallen”, begon Evenepoel zijn wedstrijdverhaal. “Zo geraakten we snel weg met een kleine groep, ik had een ploegmaat mee en de rest van het team begon meteen af te stoppen. Daarna heb ik gewoon mijn plan uitgevoerd en dat bestond erin om vooral bergop serieus gas te geven om het verschil te maken en uit te diepen. Ik weet dat het de jongste tijd allemaal zo gemakkelijk oogt, maar ik heb dan ook naar deze maand gepiekt. De Vredeskoers en het BK tijdrijden waren daarbij de eerste doelen en het was altijd de bedoeling om die vorm door te trekken tot dit BK. Dat is gelukt, met het oog op dit parcours was er ook nog een kilootje van mijn gewicht afgegaan. Nu volgt stilaan een korte rustperiode en daarna wil ik weer opbouwen naar het najaar.”

Of daarbij het WK bij de junioren het hoofddoel wordt, is nog niet zeker. “Een wereldtitel bij de junioren is mooi, maar voor mijn eigen ontwikkeling is het misschien wel beter om al vroeger over te stappen naar de beloften of zelfs in augustus een stageplaats bij een ploeg in de World Tour in te nemen, zeker als ik bijvoorbeeld eerst al het EK zou kunnen winnen. Beslist is er nog niets, maar de komende rustperiode zal ik zeker gebruiken om alles eens te bespreken met mensen als Axel Merckx en Patrick Lefevere, die voor mij een toekomst zien bij hun ploegen. Ik heb het gevoel dat ik bij de junioren niet echt veel meer kan leren, dus doe ik er misschien wel goed aan om vervroegd een categorie hoger te gaan om daar langere en doorgaans anders verlopende koersen te rijden. Ik zou ook bij de beloften het WK kunnen rijden, zelfs al is het dan niet meteen met de ambitie om te winnen.”

De andere medaillewinnaars toonden zich heel tevreden met hun behaalde eremetaal. “In Morbihan lag ik op de kamer met Remco en hij had me ingefluisterd dat ik meteen vooraan moest zitten, want dat hij er direct zou invliegen”, zei Vito Braet. “Dat bleek, hij zette zich op kop en heeft kilometers aan een stuk doorgetrokken. De eerste ronde duidde mijn computer een gemiddelde van 46 kilometer per uur aan. Met zo iemand in koers voelt een tweede plaats een beetje als een overwinning aan. Toen Remco een tweede keer versnelde, was het voor mij niet aan de orde om te proberen mee te gaan.”

“Ik deed dat wel, maar ik voelde snel dat ik me zou opblazen en daarom besliste ik om me te laten terugzakken tot bij de achtervolgers”, verklaarde nummer drie Joren Thys. “Een goede beslissing, want het liet me toe om te blijven meestrijden voor de dichte ereplaatsen. Ik heb mezelf wel wat verrast door in de slotronden samen met Vito op weg te kunnen gaan naar een medaille. Meer dan brons zat er daarbij niet in, want in de slotronde waren krampen heel dichtbij.”

Shari Bossuyt verovert titel met bijna vijf minuten voorsprong

Shari Bossuyt, vorig jaar als eerstejaars al goed voor brons, is de nieuwe Belgische kampioene bij de dames junioren. Ze was de uitgesproken topfavoriete in Lacs de l’Eau d’Heure en heeft de verwachtingen ook ingelost. Ze won met bijna vijf minuten voorsprong.

Het lastige parcours met onder meer de Petit Poggio stond garant voor een afvallingsrace. Het peloton van 33 rensters werd heel snel gereduceerd, half koers bleven ze nog met zeven titelkandidaten over: Bossuyt, Amber Aernouts, Luca De Langhe, Aiko Uyttenhove, Ellen Feytens, Jade Lenaers en Ines Malfait. Bij de volgende beklimming van de Petit Poggio, op twintig kilometer van de finish, liet Bossuyt haar gezellen ter plaatse. Een reactie van de ploeggenotes Uyttenhove en Feytens kende geen succes en in geen tijd pakte Bossuyt een halve minuut. Bij het aanvatten van de slotronde had de topfavoriete zelfs al 1:12 voorsprong en was de titelstrijd beslist. Uiteindelijk won ze nog met een indrukwekkende voorsprong van 4:59. In de sprint voor de tweede plaats maakte ploeggenote Lenaers het feestje voor Doltcini-Van Assche compleet door zilver te pakken, Feytens veroverde brons.

“Het leek wellicht eenvoudig, maar als iedereen je viseert, moet je het toch zo verstandig mogelijk proberen aanpakken”, zei Bossuyt. “Te snel alleen voorop gaan rijden leek me geen goed idee, want dan zou ik het mezelf moeilijk hebben gemaakt. Wachten tot de slotronde of de sprint was in mijn ogen ook niet de beste optie, want je weet nooit wat er allemaal kan gebeuren. Ik denk dat ik vandaag een heel goed moment heb gekozen om aan te gaan, zeker omdat ik met Jade Lenaers nog een ploeggenote had in de kopgroep om eventuele tegenaanvallen te neutraliseren. De resterende afstand was ideaal gezien mijn capaciteiten als tijdrijdster. Het geeft in ieder geval een speciaal gevoel om in een Belgisch kampioenschap solo over de meet te kunnen rijden. Toch blijf ik liever met beide voetjes op de grond. In eigen land steek ik er misschien soms een beetje bovenuit, maar om ook Europees of op wereldniveau de top te bereiken, heb ik nog een lange weg te gaan.”

Jade Lenaers, vorig jaar als vierde bij de nieuwelingen in hetzelfde Lacs de l’Eau d’Heure nog zo goed als ontroostbaar, was nu dolgelukkig met de zilveren medaille. “Gezien het parcours was het te verwachten dat de finale met een klein groepje zou worden gereden”, stelde de eerstejaars. “Ik hoopte gewoon om daar bij te zijn en dat is gelukt. Ik ben heel blij met het zilver, maar zelfs als ik uiteindelijk laatste van het groepje zou zijn geworden, zou ik tevreden zijn geweest. In de lastige slotkilometer ben ik zowat halverwege de beklimming aangegaan met het idee dat ik wel zou zien wie er nog over zou komen. Niemand, zo bleek.”

Ook bij ‘bronzen’ Ellen Feytens (Autoglas Wetteren) was de blijdschap groot. “De voorbije jaren faalde ik keer op keer in de kampioenschappen, vooral door eigen domme fouten. Ik ben dan ook heel tevreden dat ik deze keer wel kon meedoen voor de prijzen. Toen Shari was weggereden, heb ik gereageerd op een tegenaanval van mijn ploeggenote Aiko Uyttenhove. We hadden een kloofje, maar we slaagden er niet in om de achtervolgsters op afstand te houden, waarna ik alles op de slotkilometer heb gezet. Ik ben niet meteen een sprintster, maar hier is het bergop en daar had ik nog wat specifiek op getraind. Enkel Jade bleek iets te sterk voor mij.”

Uitslagen BK Weg Junioren Lacs de l'Eau d'Heure: klik hier.


Hot nieuws

22-10-18Damen en Dirkx Belgisch Kampioen Cyclobal 2018
16-10-18Nationale selecties: Wereldbeker Cyclocross Bern
16-10-18Nationale selecties: Wereldbeker Piste Saint-Quentin-en-Yvelines
08-10-18Velofollies 2019 pakt opnieuw uit met een vol huis!
04-10-18Lotto-Topcompetitie Nieuwelingen - Affligem
ESSO AG Insurance lotto
Bio-Racer Shimano Liberale Mutualiteit ADMB Ridley Jupiler Het Laatste Nieuws Concordia Toyota Vanreusel Snacks Sporza
Be Gold Cloud Partners

NewsKBWB
Contact
Openingsuren
Organigram
Logo & Huisst...
Doel en taken
Mission state...
Statuten
Huishoudelijk...
Routebeschrij...
Disciplines
Weg
Piste
Veldrijden
MTB
Trial
BMX
Indoor Cycling
Recreatie
Belgian Cycli...
Programma
Selecties
OS - WK - EK
Kledij
Belgian Cycli...
BK
Organisatie B...
Toegewezen Be...
Disciplines
Commissarisse...
Word commissaris
Modelformulie...
Algemene regl...
Colleges
Specifieke sp...
Organisatievo...
Protocol Spor...
Antidoping
Seingevers
Formulieren
Kalenderkaarten
Vergunningen
Deelname buit...
Aanvraag luis...
Aanvraag wild...
Telecommunica...
Prijzenbarema's
Events
Publicaties
Beslissingen ...
Verzekeringen
Begeleiding n...
Palmares
Records
PartnersLinksVideo