EINDWINNAARS VAN DE COMPETITIES ZIJN BEKEND – DEEL 1

Ben squire van het DCR-Cycling Team heeft dit jaar de eindwinst kunnen pakken in de Beker Van België. De Elite 2 renner uit Zottegem combineert het koersen met het werken in ploegen bij Anglo Belgian Corporation in Gent.

“De Beker van België was van bij de start een groot doel voor mij. Vorig jaar werd ik vijfde, maar in Gent-Staden sloeg toen de pech toe. In zo’n klassement is het belangrijk om er vanaf het begin bij te zijn en het vertrouwen van de ploeg te krijgen. Dit jaar zat ik in Gent-Staden gelukkig mee in de goede vlucht en werd ik vierde.

In Galmaarden draaide de koers uit op een massasprint na een wedstrijd vol valpartijen en een neutralisatie. Ik werd verslagen door Lance Decabooter, maar dankzij mijn tweede plaats kon ik wel de gele leiderstrui nemen. Ik ben vrij snel, maar voor een zware koers als Rochefort had ik toch wat schrik. Daar verloor ik de trui aan Daan Depuydt. In Wervik pakte ik geen punten door een dubbele lekke band op de Kemmelberg.

Dankzij een sterk staaltje teamspirit kon ik de trui heroveren in Nieuwkerken-Waas. In echte flandrienomstandigheden scheurden we het peloton uit elkaar. Zo begon ik met drie punten voorsprong op Matthew Van Schoor aan de slotwedstrijd in Berlare. Tactisch lieten we vijf renners wegrijden, zodat de dubbele punten weg waren. In de slotsprint moest ik enkel nog het wiel van Matthew houden, dat was een koud kunstje.

Deze eindzege doet me bijzonder veel deugd, zeker nadat ik door een val mijn hoofddoel, het Belgisch kampioenschap in Rollegem, aan me voorbij zag gaan.

Han Devos won drie keer op rij de Beker van België, een prestatie om van te dromen. Volgend seizoen worden de Beker van België, het provinciaal kampioenschap en het Belgisch Kampioenschap in Huldenberg opnieuw mijn grote doelen.”

Nand De Bois van GMS Glabbeek heeft de eindzege in de Topcompetitie U17 behaald. De jonge renner werd na een sterk en regelmatig seizoen beloond met de eindwinst. Volgend jaar maakt hij de overstap naar de juniorenploeg van Crabbe-Dstny.

“Ik hou van de zware parcoursen die we in de Topcompetitie voorgeschoteld krijgen. In de Ronde van Vlaanderen konden we ons met een kleinere groep afscheiden na de beklimming van de Wolvenberg. In de slotfase speelde Avia-Rudyco hun overwicht perfect uit, en daar kon Warre Lambrecht van profiteren.

Na mijn tweede plaats in de klimkoers van Herbeumont nam ik de leiderstrui over. Ik werd nipt verslagen door Vic De Smet, de eindwinnaar van vorig jaar. Hij begon het seizoen met een achterstand door een knieblessure en kon daardoor nooit echt meestrijden om de eindzege.

In de slotmanche in Affligem moest ik enkel nog rekening houden met Miel Heuninck. Het was een hectisch slot, maar een plaats in de top vijftien volstond om het klassement veilig te stellen. Ik ben heel blij met deze overwinning. Ik kon dit seizoen maar twee keer winnen, maar met talloze podiumplaatsen mag ik zeker tevreden zijn.

Ik ben mijn ploeg enorm dankbaar voor de steun die ik kreeg. Nu is het tijd om mijn horizon te verbreden en een stap hogerop te zetten. Samen met mijn coach, Dimitri Peyskens, kijk ik uit naar de klimkoersen van volgend jaar — de Tour du Valromey staat hoog op mijn verlanglijstje. In 2027 vindt het Belgisch kampioenschap plaats in mijn eigen Huldenberg. Hopelijk heb ik dan de benen om op de Smeysberg richting de driekleur te rijden.”

De Beker van België bij de U17 werd dit jaar overtuigend gewonnen door Avia-Rudyco, met een ruime voorsprong op Acrog-Tormans. Wielerclub Onder Ons Parike, met ploegleider Guy Van Der Bracht, vervolledigde het podium.

“De Beker van België is elk jaar een echt prestigeproject voor onze club,” vertelt ploegleider Guy Van Der Bracht. “Je moet het klassement zien als een regelmatigheidscriterium dat loopt van 1 januari tot het einde van het seizoen. Daarom stimuleren wij onze renners om ook in de winter actief te blijven, zowel in het veld als op de piste.

Robrecht Viaene en Mauro De Schrijver namen deel aan meerdere BK’s en omniumwedstrijden op de piste, terwijl Miel Heuninck, Finn Notebaert en Arne Matthijs ook in de cross hun mannetje stonden. Miel won de cross in Vilvoorde en Finn presteerde sterk op het BK. Die brede inzet loont, want elk punt telt in de Beker van België.

Tijdens de zomer besloten Miel, Finn en Brent Schelfhout bovendien te mountainbiken, opnieuw in functie van ons klassement. Doorheen het wegseizoen eindigen de wedstrijden iets te vaak op een massasprint, maar wij proberen onze renners te stimuleren om aanvallend te koersen. De meesten rijden bovendien liever bergop, en wat ons team echt typeert, is hun hechte band en sterke teamspirit.

Het levende bewijs daarvan zagen we op het provinciaal kampioenschap in Munte, waar we vanuit de vroege vlucht het volledige podium bezetten. Dankzij die aanvallende rijstijl kon Robrecht Viaene ook de Belgische titel veroveren.

Ik kijk vol verwachting uit naar volgend seizoen. Onze sterke lichting eerstejaars heeft dit jaar al getoond wat ze in hun mars hebben. Voorspellen is altijd moeilijk, maar met onze jaarlijkse stage in Mallorca hopen we onze goede jeugdwerking opnieuw van bij de seizoensstart te laten renderen. Ploegenprestige blijft voor ons belangrijk, en we willen onze renners op alle vlakken laten groeien – op de weg, de piste, in het veld én op de mountainbike.”

De Ladies Cycling cup werd gewonnen door Volker Wessels, de Women Cycling Series werd gewonnen door Flying Freelancers – zzrp.nl – ww Schijndel. Voor het KDM-PACK Cycling Team vormden de Women Cycling Series en de Ladies Cycling Cup dit seizoen een belangrijke leerschool. Zij werden derde en vijfde in het eindklassement. Beide competities bieden jonge rensters een podium om zich te meten met de sterkste clubteams uit België en Nederland. Teammanager Koen De Mets blikt tevreden terug op een seizoen vol groei, teamspirit en internationale ambitie.

“De Women Cycling Series en de Ladies Cycling Cup zijn voor ons als ploeg heel waardevolle competities. De Women Cycling series richt zich op rensters in ontwikkeling, terwijl de Ladies Cycling Cup een stap hoger is, met meer tactiek en een intensiever koersverloop. Voor veel van onze rensters zijn dit de eerste stappen richting het hogere niveau, en we willen hen daarin op een rustige en doordachte manier begeleiden.

Wat deze reeksen zo bijzonder maakt, is dat ze de Belgische en Nederlandse ploegen samenbrengen. Die combinatie zorgt voor een hoger niveau en maakt het koersverloop boeiender. De Nederlandse ploegen brengen snelheid en ervaring, wij zetten daar onze kracht, teamspirit en uithouding tegenover. Het gaat voor ons niet enkel om winnen, maar vooral om leren en samen groeien.

We proberen binnen KDM-PACK rensters van jongs af aan kansen te geven. Sommigen komen binnen als junior, anderen als eerstejaars beloften. We leggen geen druk — liever stap voor stap, met verstand en visie. Onze bedoeling is om hen klaar te stomen voor het profniveau, maar wel op hun tempo.

De resultaten van de voorbije seizoenen tonen dat deze aanpak werkt. Margot Vanpachtebeke won in 2022 zowel het gele als het groene klassement, Elisa Serne pakte twee keer de groene trui, en Karolina Kumiega behaalde dit jaar een ritzege in de Tour de Féminin en een zevende plaats in de Ladies Cycling Cup. Zulke prestaties bewijzen dat we op de goede weg zijn.

We zijn intussen de beste Belgische clubploeg en hebben al vier nationale driedaagses in Frankrijk gewonnen. Dat zegt veel over de kwaliteit en samenhang van onze groep. Met drie Belgische en drie buitenlandse rensters hebben we bovendien een mooie balans gevonden tussen lokale verankering en internationale ambitie.

De Women Cycling Series biedt ons de kans om verschillende tactieken uit te proberen. Er is een ploegenklassement, wat betekent dat iedereen moet samenwerken. Dat maakt het niet alleen uitdagend, maar ook waardevol voor de ontwikkeling van onze rensters. We leren er elke wedstrijd bij, als ploeg en als individu.

Voor jonge rensters zoals Caroline Kumina, Mathilde Hulo en Lea Sturn is dit de ideale omgeving om ervaring op te doen zonder druk. We willen vooral dat ze plezier hebben in wat ze doen — als dat goed zit, volgen de resultaten vanzelf.

Wat ik mooi vind aan deze competities, is dat ze grenzen overstijgen. Belgische en Nederlandse ploegen rijden samen, leren van elkaar en tillen het niveau op. Dat maakt het project sterker dan enkel een reeks wedstrijden. Voor ons draait wielrennen om samenwerken, leren en groeien, zowel op als naast de fiets. En zolang we die filosofie kunnen behouden, zullen we als ploeg blijven vooruitgaan.”