Leen Massaer: “Het is een echte meerwaarde om UCI-wedstrijden in België te hebben”

In Rotem, Langdorp en Genk herhaalde hetzelfde scenario zich telkens opnieuw. Al in de eerste ronden nam Jarne Vandersteen het heft in handen, waarna hij solo naar de overwinning reed. “De drie manches verliepen eigenlijk op een gelijkaardige manier. Elke keer probeerde ik van bij de start een kloof te slaan en die vervolgens alleen uit te rijden tot aan de finish. Dat is drie keer gelukt”, vertelt de Belgische renner.

Naast zijn persoonlijke successen ziet Vandersteen in deze nieuwe competitie een belangrijke stap vooruit voor het Belgische mountainbiken. “Het is een echte meerwaarde om UCI-wedstrijden in België te hebben. Zo kunnen jonge renners UCI-punten verzamelen zonder voortdurend naar het buitenland te moeten reizen. Ook voor mij was het een ideale manier om waardevolle punten te sprokkelen terwijl ik dicht bij huis kon blijven.”

Hoewel de drie wedstrijden elk hun eigen karakter hadden, maakte vooral Langdorp indruk op de eindwinnaar. “Voor mij was Langdorp het zwaarste parcours. Het was heel explosief, met veel intervalinspanningen. In Rotem moest je vooral langdurig een hoog vermogen leveren, terwijl Genk extreem snel was en het daardoor moeilijker maakte om verschillen te creëren.”

Volgens Vandersteen is die variatie één van de grote troeven van de Topcompetitie. “We hadden een snel parcours, een parcours met meer klimwerk en een parcours dat veel kracht vereiste. Rekening houdend met de mogelijkheden die Vlaanderen biedt, hebben de organisatoren drie heel complementaire wedstrijden neergezet.”

De Topcompetitie vormt volgens Vandersteen ook een uitstekende voorbereiding op internationale wedstrijden. “Het is zeker een voordeel in aanloop naar Wereldbekers. Voortdurend reizen naar Frankrijk of andere landen kruipt uiteindelijk ook in de benen. Thuis kunnen blijven, goed kunnen trainen en ondertussen UCI-wedstrijden in België rijden, is een uitstekende voorbereiding. Ook op logistiek vlak is alles veel eenvoudiger.”

Voor Leen Massaer was het dan ook noodzakelijk om wedstrijden van dit niveau op Belgische bodem te organiseren. “Het is belangrijk om UCI-punten te verzamelen om een betere startpositie te krijgen. En die startpositie is in het mountainbiken van cruciaal belang.” Volgens haar is de confrontatie met buitenlandse renners essentieel voor de ontwikkeling van jonge Belgische talenten. “Het feit dat je in België tot de beste behoort, betekent niet automatisch dat je ook op wereldniveau resultaten kunt behalen. Hoe vaker jonge renners het opnemen tegen buitenlandse concurrenten van hoog niveau, hoe sterker ze worden.”

Voor Jarne Vandersteen is de volgende stap duidelijk: Wallonië sterker betrekken bij het project. “Wallonië beschikt over prachtige parcoursen. In het verleden was Bastogne al een heel mooie wedstrijd. Ook rond Eupen liggen schitterende omlopen. De Ardennen bieden eigenschappen die je niet altijd in Vlaanderen terugvindt. Als we een echte Belgische Topcompetitie willen uitbouwen, zou het interessant zijn om daar meerdere manches te organiseren.”

Een mening die wordt gedeeld door Leen Massaer. “Wij zullen opnieuw rond de tafel zitten met de Waalse partners om te bekijken wat zij nodig hebben en hoe we de organisatie van wedstrijden kunnen stimuleren. Wallonië beschikt over uitzonderlijke terreinen die Vlaanderen niet heeft. De grootste uitdaging blijft het vinden van organisatoren die zich daarvoor willen engageren.”

Eén ding staat vast: deze eerste editie van de MTB Topcompetitie heeft een stevig fundament gelegd. Met een overtuigende winnaar in Jarne Van den Steen en een federatie die verder wil investeren in de discipline, ziet de toekomst van het Belgische mountainbiken er veelbelovend uit.