Winnaars Belgian Cycling Competities 2024 – Deel 1

“Het is heel fijn om de U23 Road Series aan mijn palmares te kunnen toevoegen. Er staan heel wat grote namen op de erelijst en het betekent wel iets als je jezelf daar kan tussen plaatsen. Je moet consistent presteren gedurende het hele jaar. Ik had vooraf aan het seizoen duidelijk gemaakt aan mijn team dat ik voluit voor het eindklassement van de U23 Road Series wilde gaan. Dat betekende dat ik zoveel mogelijk van de manches moest kunnen rijden, want elk punt telt.”

“In Brussel-Opwijk, de openingswedstrijd, zat ik mee in de juiste ontsnapping. Vervolgens behaalde ik de vierde plaats in de Ronde van Limburg. Daarmee legde ik meteen een sterke basis. Die Ronde van Limburg is voor mij ook het hoogtepunt van de U23 Road Series. Alle topploegen stonden er aan de start met een sterk team. Jarno Widar won die koers en het was opboksen tegen een sterk blok van het Soudal Quick-Step Devo Team.”

“Bij het ingaan van de slotmanche in Honnelles stond Robin Orins aan de leiding. Hij startte er niet. Ik maakte nog kans op de eindzege, maar moest voldoende punten behalen in die wedstrijd. En daarvoor waren ook de tussensprints belangrijk. Mijn team speelde daarbij een belangrijke rol. De ploeg hield alles samen tot de eerste tussensprint en daar pakte ik de volle buit. Aan de volgende tussensprinten reden er telkens enkele renners voorop, maar ik kon nog wel punten scoren. Dankzij de ploegmaats kon ik me tot slot goed positioneren voor de eindsprint en finishte ik als achtste. Zo verzekerde ik me van de eindoverwinning in de U23 Road Series. Het was fantastisch om nadien het podium te mogen betreden. Na een heel seizoen ervoor te vechten, gaf dat veel voldoening.”

“De Ronde van Vlaanderen was een fantastische ervaring. Het was een heel mooie wedstrijd, tot in de puntjes georganiseerd. Jinze Joris was een klasse te sterk en hem volgen zat er niet in. Ik ben enorm trots dat ik achter hem naar de tweede plaats kon sprinten.”

“De klimkoers in Herbeumont vond plaats in natte en kille omstandigheden. Nadat de koers lang niet op gang kwam, reden we uiteindelijk weg met een ontsnapping van vijftien renners. Er waren enkele aanvallen, maar niemand geraakte weg uit onze groep. Ik besloot alles op mijn sprint te zetten, want ik weet dat dat een sterk wapen is. En ik slaagde erin het af te maken. In de klimkoers in Couvin kwam ik aan het begin van de wedstrijd ten val. Nadien bleek dat ik een handwortelbeentje gebroken had, maar in eerste instantie voelde ik niets; wellicht door de adrenaline. En zo kon ik snel opnieuw mijn plaats in het peloton innemen. Naar het einde van de wedstrijd toe, begon de pijn wel op te steken. Toch kon ik in de slotronde wegrijden van de tegenstand samen met een andere renner en vervolgens demarreerde ik van hem weg. Zo kon ik soleren naar de zege.”

“Na de voorlaatste manche was ik nog één puntje verwijderd van Sune De Valck in het algemeen klassement. Voor mij was het sowieso geslaagd omdat ik aan de leiding stond van het jongerenklassement. Om Sune voorbij te steken moest ik binnen de top-25 eindigen en hem minstens één plaats voorblijven, wat geen makkelijke opdracht was. We hebben er onderling voor gestreden en ik trok aan het langste eind. Ik ben superblij met deze eindoverwinning. Dit had ik niet verwacht begin dit jaar. Ik kan terugkijken op een succesvol seizoen en deze eindwinst erbovenop betekent heel veel voor mij.”

“Deze wedstrijden en dit klassement was echt een doel voor mij dit seizoen. De Wim Hendriks Trofee, de tweede in de rij, was de enige wedstrijd waarin er verschil gemaakt werd en die niet op een sprint eindigde. Daar veroverde ik de leidersplaats. In die koers en ook in de volgende wedstrijden sprokkelde ik punten in de tussensprinten. In de tussensprinten ging ik nooit voluit omdat ik niet op de puntentrui mikte, maar ik probeerde waar ik kon altijd wel wat punten te verzamelen. Dat was telkens mooi meegenomen. Ondanks mijn voorsprong wilde ik immers voldoende zekerheid inbouwen.”

“Ik had nog gehoopt om de slotmanche in Erwetegem te kunnen winnen in de leiderstrui, maar de eindsprint duurde net iets te lang. Ik kon in die koers echter wel bewijzen dat ik ook kan mijn streng kan trekken op het vlakke als het moet.”

“Deze eindzege is ook het werk van het team. We wonnen bovendien het ploegenklassement. We hebben dit achteraf dan ook samen gevierd. Deze overwinning behoort tot een van mijn mooiste uitslagen.”

“Na een moeilijk jaar wilde ik dit seizoen in eerste instantie graag het plezier terugvinden in het koersen. Ik had mijn zinnen gezet op de Ladies Cycling Cup en ik keek ernaar uit deze wedstrijden te rijden. Ik wist dat ik in dat type wedstrijden kan presteren als ik goed ben. En het liep boven verwachting goed.”

“In de openingsmanche, de GP Eco-Struct, had ik nog niet het volle vertrouwen. De daaropvolgende koers zette ik echter een mooi resultaat neer en werd ik vierde. Mijn ploeggenote Laura Verdonschot loodste me toen goed naar voor naar een goed wiel. Dat was goed voor mijn zelfvertrouwen. Tegen de vierde manche begon ik al wat rekensommen te maken van wie ik in het oog moest houden om mijn leiding in het klassement van beste Belgische te behouden. Daar wilde ik voor gaan. Ik schoof echter ook op in de algemene ranking en begon zo toch aan het podium te denken. Dat werd een mooi doel voor ons als team. In de slotmanche verliep mijn eindsprint niet zoals verhoopt, maar ik veroverde er wel de eindwinst.”

“Het is leuk dat ik hierin ben geslaagd. Ik vind dit een heel mooi klassement. Het is niet makkelijk voor de organisaties, maar wij appreciëren heel erg het jarenlange werk en de passie die zij er al zo lang in stoppen. Voor ons als clubteam is dit klassement echt een meerwaarde. Hier kan je je meten met de toppers. Als alle puzzelstukjes dan in elkaar vallen zoals nu, geeft dat een goed gevoel.”